कुणीतरी असतं आपलं ...


राजकारण...


वेदना...


झुकता हू तेरे पांव में मां ....


पैसा...


एखाद्या मध्यरात्रीपासून ...!!!

एखाद्या मध्यरात्रीपासून ...!!!

एखाद्या मध्यरात्रीपासून रदद् व्हावी बेईमानी वागण्यातली
आणि चलनात यावी सच्चाई...
एखाद्या मध्यरात्रीपासून बंद व्हावा अविश्वास मनामनातला आणि नवीन ताजातावाना विश्वास भरावा ह्र्दयात...
एखाद्या मध्यरात्रीपासून रद्दबातल व्हावा स्वार्थीपना संकुचित मनातला
आणि मनात उठावेत तरंग निःस्वार्थ भावनेचे....
एखाद्या मध्यरात्रीपासून संपून जावा द्वेष घाणेरडा
आणि हृदय ओथंबून वहावे निर्मळ प्रेमाने...
एखाद्या मध्यरात्रीपासून वाईट भावना ठराव्यात अवैध
आणि सद्भावना रुजावी प्रत्येक मनामनात...
एखाद्या मध्यरात्रीपासून बेकायदेशिर व्हावी धोखेबाजी
आणि आपलेपणा अंकुरावा माणसाच्या अंत:करणात...
एखाद्या मध्यरात्रीपासून नष्ट व्हाव्यात सर्व चिंता
आणि ऊगवावी एक सकाळ सकारात्मक विचारांची...
एखाद्या मध्यरात्रीपासून माणूस बणावा अगदीच माणसासारखा...
जुन्या वाटा बदलायला त्याने घ्यावा काही दिवसांचा वेळ अधिकृतपणे
पण त्याने बदलावी आपली नियत एखाद्या मध्यरात्रीपासून ....
आणि एकदा त्याच्या नियतीने वाटा बदलल्या की मग
पुन्हा पुन्हा नाही पडणार गरज नोटा बदलण्याची...
हे मात्र घडावेच अगदी एखाद्या मध्यरात्रीपासून.....
©राजेश खाकरे
Mo.7875438494
rajesh.khakre@gmail.com

स्वप्नाच्या हिंदोळणाऱ्या झुल्यावर....

स्वप्नाच्या हिंदोळणाऱ्या झुल्यावर....

अगणित स्वप्नांचे गाठोडे घेऊन माणूस निघतो जगायला...
आणि दिवसागणिक एक एक स्वप्न लागते विरघळायला...
काही स्वप्न निसटतात, काही नजरेआड होतात, तर काही सोडतात जिव गुदमरुन...
विखरुन जाणारे स्वप्न बघून कासाविस होणारा जीव बळेबळेच आवरुन धरताना स्वप्नभंगाचे ओरखडे उमटत जातात मनावर...
मन साहवत जाते...
अश्रुंच्या धारात वाहवत जाते...मनात जपून ठेवलेले सर्व मनोरथ...
ओजंळीतून निसटणाऱ्या पाण्याप्रमाणे स्वप्न जातात अलगद निसटून...
मनात मात्र त्याचा ओलावा तसाच टिकून राहतो कितीतरी काळ...
मग मात्र मन धजावत नाही नवीन स्वप्न बघायला...
स्वप्नाच्या हिंदोळ्यावर झुलताना नाही वाटत कधी पाय घसरुन पडण्याची भीती...
आणि पडल्यावर पुन्हा नाही ठेवावा वाटत पाय स्वप्नाच्या हिंदोळणाऱ्या झुल्यावर....
©राजेश खाकरे
Mo.7875438494
http://rajeshkhakre.blogspot.in

आपण फक्त बोलून मोकळं व्हायचं

त्यांना आयुष्यभर झुलत झुलत ठेवायचं आपण फक्त बोलून मोकळं व्हायचं || धृ || ते जीव जाळत उपोषण करत बसले हक्काचे पाहिजे ते त्यांना नाही भेटले ...